Zamanın İsyanı

“Ailemi anımsadım. Tüm o karmaşayı; kaosu, kaybettiğim kardeşlerimi… Hepsini özlediğimi hatırladım. Yine de elimden hiçbir şey gelmedi. Onları hatırlamak için elimden gelen her şeyi yaptım ama onları hatırlayamadım. Onlardan ayrıldığımda çok küçüktüm. Şimdi aklen büyük olsam da senden hâlâ küçük sayılırım.” “Bunu bilmen güzel bir şey.” “Çocuklar hiçbir şeyi unutmaz derler. Peki, biz neden her şeyi unuttuk? Sen de hatırlamıyorsun ben de hatırlamıyorum. Hatta yaşama ihtimallerinin olup olmadığını bile hatırlamıyorum...”