Yurtsuz

Babil kulesinin karmaşasında başkasız bir yalnızdır. “Yurtsuz” – o, sanal bir seyahatnamedir, belirsiz ve farklı zamanlı, toz toprak. Bir dağ ki altın sarılığında, altın gibi görünen “Kaf Dağı”dır. Bu yüzden Borges’in hikayelerinden bir tutam kopup gelen hayal insanıdır Yurtsuz. Baki, Yurtsuz’un gölgesi ve ona eşdeğerdir. Baki, ışıkların delip geçtiği bedensiz varoluşunun kıpırtılarında, esrikçe bir yandan arkadaşının uykulu yüzünü seyrederken, bir yandan da tan yerinin kızarıklığında yitip giden ikizlere sesleniyordu. Güle güle…