Sus Kuşları

Geçenler bir gün yakınındaki yoldan mezarının Geceyi döverken dünyanın çiçekleri belki Söküp ayırmak için şafağı gecenin toprağından Bozulmasın diye güllerini ruhuna ekilmiş dünün Görecek o mazlum sessizliğinin Saçılmış olduğunu üstüne yeryüzünün Şu su, Aksu Deresi, gece gündüz akan durmadan Bir gözyaşını taşır, kimse bilmez Bir annenin yıllar önce bakıp da kanatsız kuşuna -Şu köprünün üstünde alev alev- Düşürdüğü suya Sırılsıklam eden kökünü hayatların Taşa dönüştürmek isterdi elinden gelse Ciones yöresindeki ırmak gibi İçenin bağırsaklarını Donduğu gibi soğukta yağmurun Bu köyde yaşayanları o da Jüpiter’in torunu Lichas’ın kaderiyle Kayaya çevirerek insan biçimli