Gün Işığı Soneleri

BARIŞ O iri göçebe kuşlar gelir aklıma: leylekler Kocaman beyaz kanatlarıyla argın düşse de Bezginliği gömen, güneşin ve suyun izine Bahara yığılmış, taze sürgünler kadar Üşüşmek için umuda, saatleri gözleyen Fırtına felaket ve karakışlarından uzak Saf göklerin ak yolcusu, huzura tutsak Gözlerine konan, kardeş sıcaklıkların Nazenin ve gevrecik bir kuştur barış da Yaşayamaz basık ve ağır göğün altında Düşmeden yeniden rahmine çiy tanesinin Ne tatlı güzellik, hiçbir şey, ne de iyilik Kini şah yapanlarsa yalnızca sesi çınlayan Uzun tozlu yoldur barış nalları ısıran