Son Nefese Kadar

“Varsın sonbaharda yapraklar düşmüş, dallar çıplak olsun. Yeşil çimleri ne edersin, çiçekler içindeki zamanın ölü olduğu yerde. Varsın sonbaharda, yazın kuru dikenlerin döşettiği toprakta taşlar sırtlara batsın. Yeter ki yıldızlar arasında uçuşan düşlere zamanlar olsun.” Köy yerinde sevdalanmak zordur, hesabı sorulur. Yetim olarak girdiğin evde aşka düşme hakkın yok mudur? Bir babanın öfkesi, iki gencin sevdasından ağır mıdır? Biri kovulur, Biri bekler. Yollar ayrılır; sonunda birbirlerine varacakları kesindir ama hangi dünyada buluşacakları bilinmez.