Son

Her insan hayatını bir hapishaneye çevirebilir. Özgür Işık’ın da yaptığı tam olarak buydu. Kendi suçluluk duygusu altında ezilirken, zindanını ve anahtarını elinde tutan mükemmel bir gardiyan yarattı. Günlerini bir tercih hakkı olmadan sıradanlık çizgisinin sınırları içinde geçirirken, ona bedeli olan bir kurtuluş yolu sunulduğunda, artık hayatından kaçmak için izleyebileceği bir yol vardı. Kaybettiklerini geri kazanmak ya da hayallerinin ötesinde bir dünyaya sahip olabilmek için fedakârlıkta bulunması gerekiyordu. Gerçekliğin, rüyaların, doğru ile yanlışın bulanıklaştığı bir zamanda, seçim yapma zorunluluğuyla yüzleşecekti.