Sarı Kovan

Üstünde hemen her zaman lacivert bir ceket taşırdı. Ceketin astarı bordo idi ve sağ iç cebinde küçük, sarı kapaklı bir defter bulunurdu. Defterin üstünde hiçbir şey yazmazdı. Ne isim, ne adres, ne numara. İçinde ise akla gelen her şey vardı: yarım kalmış telefonlar, borç çizelgeleri, insanların yalan söylerken gözlerini kaçırdığı yönler, bir kahvecinin damadının adı, bir icra müdürünün en sevdiği tatlı, kırık bir asansörün servis tarihi, sahte bir şirketin vergi numarası gibi işe yaramaz görünen ama doğru zamanda kapı açan bilgiler. Toygar bu deftere “Sarı Kovan” derdi.