Öykünün karanlık Yüzü

Kaldırımlar kırmızıydı… Sırf o seviyor diye sevdiğim yağmur kıpkırmızı yağmış olmalıydı. Aslında bu manzarayı görmüş müydüm, yoksa annemin hep söylediği gibi bu kez gerçekten bana anlatılanların fotoğrafını mı hatırlıyorum kestiremiyor artık her detayı nakış gibi işlemiş hafızam. Ne yazık ki, son defayı da hatırlamıyorum, ilk defayı hatırlamadığım gibi... Kırmızıdan nefret ediyorum, bütün aşklarım kan kırmızı.