Metin ve Angeli

Radyodan hüzünlü bir ezgi süzülüyor, duvardaki eski tablo sanki canlanıyor adeta. Mutfaktan kahkahalar yükselirken, odada telaşlı ayak sesleri duyuluyor. Banyonun kapısından bir kadın sesi, şarkı mırıldanıyor; ama bütün bu kalabalıkta, köşeye sinmiş bir yalnızlık var. Hayatın anlamı belirsiz, eller masanın üzerinde birleşmiş gibi duruyor. Kucağında oturanlar, geçmişin gölgeleri sanki. Her şeyin sebebi o radyo mu acaba? Sessizliğin içinde kaybolan bir benlik, etrafında dönen dünyayı izliyor.