Lafügüzaf

Sensizlik, sayfaların arasında biriken toz gibi ağır. Dudaklarımdan dökülen her hece, isminin gölgesinde solup kalıyor. Aynalar, yüzsüzlüğümle saklambaç oynarken, aklımda kalan son gülüşler sorulara takılıp kalıyor. Parmaklarım, acıyla buruşturduğu satırlarda kanayan mürekkebe dönüşüyor; her öksürük, içimdeki yangını kusuyor. Gözlerim, geç kalmış çığlıkların izini taşıyan yaşlarla dolu. İçimdeki mumların is kokulu hayalleri, hafızamın derinliklerinde kaybolan kahkahalarıma eşlik ediyor. Gençliğim, merdiven başında unutulmuş bir bekleyiş gibi duruyor. Yıllara meydan okuyan bakışlarım, bu şehri terk edeli çok oldu artık.

Biliyorum, boş laflar değil, satırlara dökülen tarifsiz özlemim gelecek sana.