Koza

Bir sokak, yedi çocuk ve yetişkinlerin dünyasından kendilerine ayırdıkları derme çatma bir kulübe: Koza. 483.Sokak’ta büyüyen Emir için çocukluk; mahalle maçlarından, komşu sofralarından, yasemin kokusundan ve kimsenin kimseye nereli olduğunu sormadığı arkadaşlıklardan ibarettir. Ama çocukluk biter. Yıllar sonra Emir’e ulaşan bir mektup, onu geride bıraktığını sandığı sokağa ve Emine’ye yeniden bağlar. Koza; çocukluğun masumiyetinden yetişkinliğin yaralarına uzanan, aidiyet, ayrılık, önyargı ve insanın kendi hayatı üzerinde söz sahibi olabilme mücadelesi üzerine bir roman. “Yazgının kimleri bir araya getirip getiremeyeceği yazgının elinde olan bir şey değildi. Yazgının da bir yazgısı olamaz mıydı?”