Kovulmuş Deccal

Daniel ile dans etmeye başladık, etraftaki kimseye bakmıyordum, kimse umurumda değildi sadece gözlerimi ona kilitledim. Bedenimi sarmıştı, adımlarımız hiç şaşmıyordu. Teddo ve Johan’a rağmen kanatlarla gelmek çılgınlıktı ama onlar daha görmemişti. O sırada bütün lambalar söndü, herkes konuşmaya başladı, insanlar etrafa koşuşturuyordu, eteğime basanlar vardı, Daniel’e tutundum. Müzik hâlâ devam ediyordu. “Kanatlarını sakla.” “Işıklar geri gelirse ne olacak?” “Kanatlarını sakla hemen!”