Köpek Gülleri

“Bu kalem bugün biraz tanıdık, çokça yabancı elime. Şimdi yine elimde pıhtılaştı imge. Kalem, yazıyor sonsuz bir mana. Kanayan benim. Fani olan ben, anılarda biriken. Önce saçla­rıma girdi seneler. Kanayan ben. Bugün her şey, kan revan içinde. İnsan, hem “kendinde bir şey”miş. Hem de “kendini aşan bir şey.” Soru: Bu “şey” dediğimiz şey, acaba nasıl bir şey? Cevap: Cevap yok. Hayat, hayat ve hayat. Var olan hayat mıdır yoksa sürekli yaratmak mıdır? Soru: Hayatınız boyunca kaç kere öldünüz? Öneri: Sakın, ölmeden ölmeyiniz.”