Kelebekler Şahit

İnsan, kendi üzerine ördüğü duvarların onu koruduğunu sanır. Ta ki yıkılıp altında kalana kadar… ADA, doğru bildiği her şeyin birer yanılsama olduğunu fark ettiğinde, yıllardır sığındığı duvarlar bir bir çöker. Geçmişle saklambaç oynamaya başlar; sobeleneceğinden habersizdir. Geçmişten sızan tek bir iz, kendinden vazgeçerek inşa ettiği her şeyi altüst ederken, özlediği şeyin eski benliği olduğunu anlar. Her şeyini kaybettiğini sandığı anda uzanan bir el, hayatın yönünü değiştirir. Sevginin öngörülemez gücüyle, aşılması imkânsız görünen engellerin aslında var olmadığını fark eder. Ta ki… Ve buna “kelebekler şahittir.