Kalbin Akşamüzerleri

Plastik kupalarda yüzerdi sarışın gözlerin Güzeldin kahkaha çiçeği kadar Ah! Lâra, bütün gün’ah’ım sendin Ben, beklemenin yorgun düştüğü bahar! Kan gibi yüzünün aktığı karanlıklardan Dalgalanır, tapınaklarına girerdim Bir intihar mangası kurşuna dizerdi beni Zulamda ilkgençliğim, terlemiş bıyıklarım Çıkmaz aşklar sokağında buluşmuştuk Hisar’dı, kalbim titrerdi akşamüzerleri Fulya ve kış kadar imkânsızdık Kurtarılacak yerleri kalmamıştı yalnızlığımızın ‘Ah Lâra, hayat ne sahiciymiş meğer Hep iyi el bekledim bu son elime kadar’ Seni kumarda kaybettiğimi sanıyorlar Bilmiyorlar bir intiharda kaybettiğimi.