İz

Bahçedeki zeytin ağaçları çiçek açtı. Hani senin diktiğin ve “Bu büyüyünce altında çay içeriz” dediğin fidan. Her gün onunla konuşuyorum. Sanki senin bir parçanmış gibi hissediyorum. Ardından dualar gönderiyorum gökyüzüne. Sana güçlü ol demedim hiç. Güçlü olmak belki biraz da acımasız ve taş kalpli olmak gibidir; ama sen hep yumuşak yürekliydin. Sevebilen, acıyabilen… Ah Mujo’m, Eğer bir an karanlık çökerse üstüne… Eğer sesler çoğalır, yüreğin daralırsa… Elini göğsüne koy oğlum. Ben oradayım. Her annenin kalbi, evladının sığınağıdır.