İlkbahar Hep Çocuk Kalacak

Bir gün Ama Eylül’de bir gün Aklında okkalı bir şiirin dizeleri Dudağında ezgiye bulaşmış bir ıslık Başında kendini koyvermiş bulutlar Ve etrafında küfür gibi yüzüne çarpan Kaçıp ormana sığınmış bir rüzgâr Sırtında hüzün yorgunu bir parka Ve ceplerinde yola gelmez umutların Üstelik emniyeti sonuna kadar açık Bir de yüreğinde bir hacıyatmaz Yağmurda yürüyüşe çıkarsan Beni gülümse