Favissa

Çiçeklerle gel, dediler... Yaktılar bağrımdaki papatyaları Şiirlerle gel, dediler... Kelimelerimin hepsinde bir pranga Yaşam sevincini al gel dediler... Üstüme zebanileri saldılar Binlerce zehirli ok hummasına sardılar da Ben ölmedim... Şimdi çırılçıplağım... De hadi... yıkılma dedi şair Yüreğine gem vurmak kimin haddine... Sevgilim! Uyanışların en güzeli olmalıydı Ve artık... Olmalıydı bir gömülü geçmiş şarkısı Hoşça kal Favissa... Elinizde tuttuğunuz bu kitap, isimsiz bir kadının var olma mücadelesini fısıldıyor. Yarım kalmak bile demeye dilin varmadığı bir aşkın, içe gömülen her şeyin bir gün filizleneceğinin hikâyesi. Bazı vedalar aslında yepyeni bir hayatın başlangıcıdır. Korkmayın olur mu?