Eve Dönerken Yalnız Değildim

Sabaha karşı uyandığımda; odada mavi beyaz keskin ışık helezonları halinde, yukarılarda dolaşan Akina’yı görünce derin bir nefes aldım. Sevgili Işığım, bıkıp usanmadan şifa turlarını sürdürüyordu. “Sen kimsin?” “Buralardan değilim. Senin için geldim, bilirsin işte…” “Birlikte mi gideceğiz?” “Ne garip değil mi? Sen beni evine götürecektin, oysa ben seni gerçek evine götüreceğim.” “Niçin oldu bu zamansız gidiş?” “Zamansız değil, tam zamanı.” “Kim gerçekleştirdi?” “İlk lokantanı işlettiğin yer için, seni tehdit eden kişinin adamlarından biri...”