Dünya, Dünya İçinde!

“ ‘Önce ışık,’ dendi. Karanlık fırlatıldı diplere. Sonra, yazıldı her şey… Ses, biçimlendirildi ve biçimsiz olan tüm sesler bağlandı domuz bağıyla. Atıldı yarıklardan içeri. Öğretilmeyen bilinemezdi ve insan kusurlu bir varlıktı. Kokular ve sesler bu denli derin, bu denli derinimizde olmasaydı, bilinmeyecekti. Ebeden! Ebeden! …ve artık çok yaşlıyız… ve artık çok uzak…”