Dil Ayazı

sus gün geçti akşam oldu dilde kafes gibiyim aynı dilin nefeslerinde sevgili topraktan dön sudan da ben göklerin şarkıcısı değilim dur yüzüne sordum sus ve dur demeleri insaf et ben’i dilimizden ayır göze sordum o’ndan bir lokma alırsam aklım dilimi doyurur mu dedim sus dedi sus bana korkun varsa konuşma diline