Çıkar Sokak

Okumak denen patika neyi içerir, nereye götürür? Yazmak eylemi, ağaç gibi köklenen ve dallanan okumayla göğeren meyve midir? Çıkar Sokak, yazarın, benzer sancıyla cevap arayanlara, insanın okur ve yazarlık hallerine yakın düşmüşlere deneyimini göstermesi; okur ve yazarlık üzerinden hayatı karşılamanın ve öylece bir kendilik kurmanın poetikasıdır. Erken vakitte sürgünlükle tanışan çocuğun, uzaklara yazılmış delikanlının, kitapları kendine sıla bilen yolcunun, zihin ve kalbini başka yazarlara açarak kurulanın dilde görünmesi… Yaşam denen ormanın patikalarında aranırken dil edinmiş, kendini cümle kurarken bulmuş yazarın çıkar sokağı… Okumak, yazmak ve yaşamak üzerine bir kendilik imkânı, okur/yazarlık hâllerinin ilmi… Bırakıldığı hayat ve kültürün akışkanlığındaki sancıyla olmuş olanın eylediği üzerine düşünüp konuşması gibi bir şey. Yaş ve yol almaya devam eden kendiliğin anlatımı… “Çıkar Sokak’ı okurken kitabın kenarına şöyle bir not iliştirmiştim: şiir yazmayan şair… Nihat Dağlı’nın hayatında, insanın şair olması için gereken her şey var: Göç, zihin acısı, dil… Kitapta gördüğümüz yoğun yaşantı, bir şairi akla getiriyor. Ortada bir şiir var ama o yazıya değil, yaşantıya dönüşmüş belki de. Hayatın içine hüzün olarak sinmiş. Okur dikkatli bakınca, satırların arkasından kendine gülümseyen hüzünlü bir şiir perisi görebilir.” M.G