Becket'ı Beklerken

Unutmuş olmak güzeldi, Hatırlayamamak! "Keşke daha fazla unutabilseydim." Dedi kendine teselli verircesine. Keşke daha çok, daha çok unutabilseydi. Her şeyi, her şeyi unutmak. Birden bire öyle hissetti ki sanki unutabilse yok edilebilecekti yok edilmesi gereken bütün bu hayatı. Oysa gerçekten İstiyor muydu her şeyi yok etmeyi? Uykusuzdu. Sabaha kadar beklemişti. Uyku gözlerini kor edinceye kadar. Uyandığında hiç kimse gelmemişti. Kimdi gelecek olan. bilmiyordu. Beklemek asla beklediğine kavuşamamak demekti. Bunu biliyordu. Korku, içinde kalan tek korku buydu. Ya beklediği mutlaka gelmesi gereken birisi idiyse ve ya o her beklenilen gibi hiç gelmeyecek idiyse.