Barbar ve Şehla

Hayyam, yalnızdın sevgilinin yanın Şimdi gitti, artık ona

sığınabilirsin.

Rivâyetdi ve zaman sakin Bir su gibi hareleniyordu

Senin için orman uğultuları Uzun kış geceleri getirdim

Artık okunmayan masallardan Bildim ama bilemeyip düştüm

Yollara ıslığımdaki gül kokusuyla Çünkü gül mağrur bir yalnızlık

Yahut dalgın bir keder olarak Yakışırdı senin şehlâ sesine

Rivâyetdi ne zaman sahi oldu Bildim bilemedim sahi nasıl soldu