Zehra Aşkın Peşinde Bir Ömür

Aldım Zehra'nın resmini odamda baş köşeye astım. Yemin ediyorum duvar o an gülmeye başladı. Geçtim karşısındaki koltuğa oturdum. Saatlerce seyrettim. Hareket etmeden baktım, baktım, baktım. Diğer yandan şiirler yazmaya devam ediyordum. Zehra'nın tablosunu ilk defa indirdim duvardan. Yüzüne bakacak yüzüm yoktu çünkü. Tablonun arkasını çevirdim. Öyle astım duvara, tablonun arkasında benim Zehra'ya yazmış olduğum şiir vardı; Ve tanrı altı günde yarattı bütün kâinatı Yedinci gününü sana ayırdı. Durdu… Düşündü tanrı Onca yeşilin bir anlamı olmalıydı Ve tanrı gözlerini yarattı…