Yüzümdeki Kuyu

lekelerden ve lanetlerden bir kemirgen gibi çıktığım vakitler, ayırdım gövdemi çürüyen zamana. hızla geçtim, demirin soğuğundan sakınanları. her şey yaralı bir zamana akarken, kim söyleyebilir çıraların beyhûde söndüğünü. bu son düğümün herkese atıldığını, herkese yağdığını bu son yağmurun. ateşin üşüdüğünü, suyun acıdığını.. rastladım bir akşamüstü herkese, herkes nasıl yalnız! okudum risâlesini şeyhimin, sırtını döndü herkes kalbine, anladım, ah, herkese döndüm yüzümü, ağladım.