Yüreğimde İnce Dallar Kırılır

Ayhan Aydın’ın kendini anlatma çabasının basit bir derlemesi eldeki kitap. Sıcak bir sonbahar günü ölsem Hafif bir rüzgâr sallasa dalları Üstüme düşse sararan yapraklar Neresinde olursam olayım dünyanın Getirseler cesedimi İstanbul’a hırpalamadan Vakitlerden bir vakit Şahkulu Dergâhı’na kurulsam son kez Sazlar sözlere, nefesler düvazlara karışsa darken Son kez el sallasa dostlar, sevenler, komşular Bir yağmur yağsa Sonra Hani bir sonbahar yağmuru Usuldan Camlara vursa damlalar Fesleğenlere, kasımpatlarına, sardunyalara düşse Sonra üstümü örten torağa Bir sessizlik, bir sessizlik olsa Çıt çıkmayan Tek başıma kalakalsam sonra Her zamankine benzer yani Sokaklarda yalnız yürüyen bir adam gibi Ana rahmindeki gibi Hiç doğmamış gibi Sonsuz bir rüyada gibi