Yüksek Promil Hüzünlüyüm

Hayallerimin derinliklerinde bir umut doğdu ve kalbime yerleşti. Bu umuda tüm varlığımla sarıldım, inançlarımdan hiçbir şey esirgemedim. Ancak hikayem, kırılmış umutların ağırlığıyla yarım kaldı. Bu hüznün şiddetini ölçmek mümkün değildi, çünkü hüzne karşı hiçbir ölçü birimi yoktur. Unutma ve alışma önerileri bana yöneltilirken, ben hüznümden vazgeçmek istemedim. Zamanın geçmesi, hiçbir şeyi değiştirmedi. Hüznümle beraber yaşamayı seçtim, çünkü onunla iç içe geçmiştik. Kanımda dolaşan hüzün, diğer tüm hisleri görmeme engel oluyordu. Bu yüksek orandaki hüzün, öldürmese de, önümdeki dünyayı bulanıklaştırmaya yetiyordu.