Yolcu

“Kar savruluyor; soba söneli çok oldu. Camlar da buz tuttu, ışıklar da üşüyor. Nuri Cennet Şem’i Baba’dan okuyor. Şem’i Baba’nın kendi kendine yaktığı bir ağıt. Yaşarken kendine yaktığı ağıt. Bülbülden nida geldi güllere Sefasını sürmeden uçtu gidiyor Üftadeler yalın ayak yollara Ağlayı ağlayı düştü gidiyor.” Seyit Küçükbezirci Nuri Cennet artık olgunluk dönemindedir. Tasavvufi yaşamın verdiği sakinlik içinde bir muhasebe ve “hakkı teslim” babında “Sevgili”yi kaleme alır. Hacı Ömer Hüdaî Muharrem Hilmi dahi Kılcı Nuri’miz sahi Hepsi birdir bir gayri Aynı can da aynı kan Hepsi haktır etme tan Nuri Cennet fakir can Seni de yer yer gayri