Yol

Ahmet, bu romanda sorgulayıcı eleştirici yönelişleriyle kendi topraklarında, kendi iklimi içinde boy atmaya, kendi "kimliğinin" peşinde yürümeye devam ediyor. Tıpkı elverişsiz şartlarda toprağı delip çıkmaya, büyümeye çalışan dayanıklı ve kuvvetli bir ağaç gibi. Edebiyat tarihimizde bir dönem romanı olarak iz bırakacak olan bu eser Türkiye Yazarlar Birliği "1993 Yılın En İyi Romanı" ödülünü almıştır.