Yenilgiler Gazeli

bir zamanlar annem vardı kapımızın merhamet ağacı başımı göğsüne gömdüğümde narçiçekleri açardı evimize bağbozumu akşamlarında biraz üzüm kokusu... biraz nihaventti babam gökyüzünden topaç sarkıtırdık dünyaya tek kanallı radyoda kalan uzak şen günler toz bulutları... hiç bulutları... fazıl say dinledim biraz metin altıok şiiri okudum denize karşı sarhoş sarhoş titredi annem ve gece kopardım içimin geç çiçeklerini karantina balıklarına attım yıkık bir evin çatısında karşıyaka soluyordu sokaklar yalnız... kediler yalnız... yapayalnızdı izmir ışıklar içinde