Yelkovan Durağı

Nasılsa şiirlerimi asamazsınız, kalemimi, defterimi, kimliğimi, çocukluğumu... Dilerim hırpalamazsınız benden geriye kalanları Adı belli bir şehirde doğmuşum, şimdi adı saklı bir şehirde ölüyorum, ötesi yalan Mürekkebin kokusu ciğerlerime sinmiş Yılların ağları bileklerime örümceklenmiş İlk kalem tutuşumu unutmuşum, iki büklüm civanım Anneme söyleyin dert etmesin yeniden doğursun, tekrardan büyütsün beni Biraz daha konuşursam yüreğime inecek dilim Kaldığımız yerden ağlayalım hâlimize Yelkovan Durağı’nda sevenler, sevilmeyi reddedenler, kendi kendine dönüp ruhuna gömülenler, romantik seri katiller, şairleri katledenler... Vicdanınızda, ideolojinizde, bilinçaltınızda ne var ise sizde artık bu durakta bir suç ortağısınız. Paramparça hayatların dimdik durduğunu iddia edenler için artık ağıt yakma vaktidir.