Yazsonu /Adalet Ağaoğlu

Adalet Ağaoğlu'nun *Yazsonu*, insanın kendi içine attığı oltanın peşinden gittiği sessiz bir hesaplaşmayı anlatır. Zaman, tıpkı güvelerin kumaşı kemirmesi gibi, geçmişin izlerini silikleştirirken; birey, toplumla olan bağlarını yeniden sorgular. Roman, tek bir kişinin hikâyesini anlatırken aslında bütün bir dönemin ruhunu yakalar. Her satırda, insanın yalnızlığı ile toplumsal gerçeklik arasındaki ince çizgi belirginleşir. Ağaoğlu, kelimelerle ördüğü bu dünyada, okuru geçmişin gölgesinde dolaştırırken, unutmanın ve hatırlamanın ağırlığını da hissettirir. Kimi zaman bir anı, kimi zaman bir pişmanlık, kimi zaman da kaçınılmaz bir sonun habercisi olarak karşımıza çıkar *Yazsonu*.