Yaşıyoruz Sessizce

İki kişilik bir yalnızlığım fotoğraflarının önünde

Birisi alıp götürdüğün, öteki bırakıp gittiğin.

Bu kitap, bizim sagu, mersiye, ağıt geleneğimize, göç edeni de burada tutan, yaşatan yepyeni bir özellik getiriyor. Üç kadim kavram, yaşamın üç büyük izleği, aşk, yalnızlık ve ölüm, şiirden şiire iç içe geçerek birbirinin kapısını çalıyor. Sonra üçü birlikte gelip hepimizin hayatına doluyor.

Yaşıyoruz Sessizce, aşkın, emeğin ve dünyanın ölümle bir daha yüceltildiği bir varoluş simyası.

Şeref Bilsel Sarkaç durdu. Kapı yok.

Ayna buğulanmıyor.

Tanrı bitti.

Ölüm değil büyük ceza Her zerresi yalnızlık Bir dünyayı sevmek hâlâ.

Ayrılık burcum...

Parmaklarım birer mihrap çırası Gövdem bitene kadar tüteceğim başında