Yarasını Saran Kadın

Bazı yollardan tekrar tekrar geçsem. Bazı kimseleri hiç tanımadan, bazılarına daha sıkı sarılarak... Sen hiç, başlamamış bir hikâyede bittin mi? Uzun uzun baktım gözlerine, anlarsın diye... “Kalbini eksik etme” istedim, sahi okudun mu o kitabı? Benim içimi parçalayan satırlar arasında sen de kayboldun mu? Senin de ağrıdı mı kalbin? Biliyorum ağrımadı... Oysa ben; bazen uzayan gecelerime, bazen de bitmeyen gündüzlere sardım seni. Kalbime düşman ettin sen beni. Kolay değil ki vazgeçmek, kolay değil her gece sende bitmek. Bittim işte, sende bittim... Sen hiç, başlamamış bir hikâyede bittin mi? Ben bittim.