Yapraklar Açana Dek "Satranç"

"... Kayalara sarıldı kaldı kalbimiz, kayalarda kesildi. Bir hayata sarılır gibi, sarılarak kurumuş ağaçlara yeşertmek için gerekli miktarda kanımız kaldı. Ana sütü gibi helal, su gibi aziz olsun şehadetimiz deyip, söz verdik, yine veririz geleceğin mavi gözlü çocuklarına armağan diye bakırdan Mitanni tepsileri içinde kalbimizi. "Ey sonsuz sevecek olanlar" dedik, ayetimiz açıktır. Depremi yurt edinen kavim biziz, gerilla yürüyüşü dolaşıyoruz bütün kışlarımızda. Dağ eteği evlerinde uzak lambalar şimdi bütün hayallerimizi birleştirdi kendi doğrultusunda. Hayat için kalbimiz dört ırmak olduysa da, hayattan koptu herşey öldürülenler dışında. Ah sürüklendi ömrümüz yaralı bir kuş gibi, gidenlerin ardında."