Yalnızsam Söyle

Aralık ayının ortası. Puslu ve ayazlı bir akşam. Dağların soğuğu esiyor kente doğru. Sokak lambalarının ışığı bile donuyor ayazdan. Üst kattaki balkonları taşıyan ahşap sütunlardan birinde asılı saat 10’u gösteriyor. Caddede köşe başında müşteri bekleyen taksiciden başka kimse yok. Kışın bu saatte uykuya çekiliyor kent. Bahçedeki bir çember şeklinde özenle belirlenmiş toprağına giren köklerinden kalın yeşil yapraklarına kadar dipdiri portakal ağacı sinirli; soğuktan kurumuş toprağında kımıldanıp duruyor. Çanak gibi parlayan ay dağ kasabasındaki iki mezar taşını aydınlatıyor. Yalnızsam Söyle iki cinayetle birbirine bağlanan insanların sıra dışı romanı.