Yalnız Kalırsan Kalbine Sarıl

Evlerin içinde sessizce akıp giden hayatları düşünün; kahkahalar, gözyaşları, fısıltılar, hiddet dolu anlar... Her biri kendi öyküsünü yazarken, zamanın nasıl da hızla geçtiğini fark etmiyor insan. Bir bakmışsınız, saçlarınıza düşen beyazlar, yüzünüzdeki çizgiler sizi geçmişin tozlu sayfalarına götürüyor. "Keşke o günleri yeniden yaşayabilseydim," diye iç geçiriyorsunuz belki de. Oysa o zamanlar fark edemediğimiz nice değer, ancak kaybettikten sonra kıymetini belli ediyor. Bu roman, unutulmuş anıların peşine düşerek, geç kalmış pişmanlıkların ve aniden aydınlanan gerçeklerin izini sürüyor. Her satırda, bir zamanlar göz ardı edilenin aslında ne kadar büyük bir anlam taşıdığını hissettiriyor.