Yahya Kemal'le

1950’lerin İstanbul’unda, Edebiyat Fakültesi’nde okuyan genç bir talebe… Hocası Tanpınar’dan aldığı bir ödev: Yunus Emre ile Yahya Kemal’i mukayese etmek. Ancak genç öğrenci, metinlerle yetinmek istemez; şiirin ve hayatın kaynağına, Şair’in bizzat kendisine ulaşmayı dener. O yıllarda henüz kitapları yayımlanmamış, şiirleri ve nesirleri bir araya getirilmemiş olan Yahya Kemal’in kapısını çalar. Ve kapı açılır. Park Otel’de başlayan bu sıradışı tanışıklık, İstanbul’un hafızasında iz bırakan mekânlara yayılır: Fetih yıldönümünde surlar, Emirgân’da Çınaraltı, Boğaz kıyısında bir kahve, Pera’da bir masa… Her buluşma, genç bir zihnin sorularıyla derinleşir; Yahya Kemal’in sesi ise yalnızca bir şairin değil, bir medeniyetin izlerini yüklenir. Bu kitap, biyografi ile kurmacanın ince sınırında dolaşan özgün bir anlatı sunuyor. Yahya Kemal’in kendi metinlerinden beslenen cevapları, onu bir “tarih figürü” olmaktan çıkarıp canlı bir karaktere dönüştürüyor. Okur, yalnızca bir şairi değil, bir düşünce dünyasını, bir estetik terbiyeyi ve İstanbul’un ruhunu adım adım keşfediyor. Yahya Kemal’le, geçmişle kurulan hayalî ama sahici bir sohbetin, edebiyatın imkânlarıyla yeniden kurulabileceğini gösteren bir davet.