Vazgeçişin Adı: Aşk

Sana gelmek için kendimden çıktım, Önce "ben" diyen o kaleyi yıktım. Haklılık soğuk bir zafermiş meğer, Ben senin huzuruna boynumu büktüm. Sahiplik dedikleri, ruhun prangası, Sevmek; bir misafirin ince duası. Şahsi hükümlerimden, hırslarımdan geçtim, Aşk; insanın kendinden vazgeçme davası. Giyindiğin renkte benim sızım var, Gittiğin yollarda ortak yazım var. Bir hakkım varsa eğer senden öte; Seni mutlu görmekte sonsuz hazzım var. Fatih değilim ki kalbini alayım, İzin ver, o kapıda derviş kalayım. Vazgeçtikçe büyür insan, anladım; Sen eksilme diye, ben yok olayım..