Uzak Şehir

Uzak bir şehirde, gökyüzü hep puslu, yollar hep tozlu kalır. Oraya varanlar, sessizliğin ağırlığını omuzlarında taşır; yalnızlığın ve hasretin soğuk rüzgârını tenlerinde hisseder. Bu topraklarda mevsimler ikiye iner: kışın donduran beyazı, yazın kavuran siyahı. Her şey griye çalarken, umut bile zor yeşerir dağların yamaçlarında. Batı’dan doğuya sürüklenen bir öğretmenin hikâyesi, bu ıssız coğrafyada başlar. Yollar uzadıkça yürek daralır, ama zamanla sevgi ve vefa kök salar. Bilinmeyen bir diyara adım atmak cesaret ister; o cesareti göstermeyenler, hayatın en gerçek renklerini kaçırır.