Unnu

(...) Fotoğrafın görünen yüzü, bugün artık yalnızca onu gösteren kamera ve arkasındaki bakışa ait değildir. Kopyalanan- yerine koyulan - benzetilen - belgelenen hayat dair herşey, var oluşun yeniden okunuşudur, bu fotoğraftır ve "hayat kadar gerçek" sanısının istekliliğini; sureti, kendi olanla sorgular. Varlığıyla, yarattıklarıyla kendine hep bir yer arayan "yeni görüntü fotoğraf" ve onunla bütünleşmek isteyen yaklaşımlar, sürekli sorgulanan bir genellemenin içindedirler. Fotoğraf, varlığını sürdürdüğü dokularda var oluşunun ilk kazanımlarındaki etkiyi de yanında tutarak, kimi zaman misyoner, kimi zaman da tükenen bir yapım elemanıdır, tükenme süreci kısadır.