Türk doğduk, Türk öldük

Uzun zaman önce bir dostum, içimi kemiren bir soru sordu: "Sence bağlarımızda kan mı ağır basar, yoksa yürek bağı mı?" Duraksadım, düşündüm. Elbette dostlarım benim için her şeyden önce gelir; zor anlarında yanlarında olabilmek için hiçbir fedakârlıktan çekinmem. Yine de, "Eğer bir seçim yapmak gerekirse, kan bağıdır" dedim. Dostumun yanıtı ise beni şaşırttı: "Hayır, can bağı." Bu sözler zihnimde dönüp durdu. Yıllar sonra Nur’un hayatına tanık olunca, dostumun haklı olduğunu anladım. Kan bağının tek başına bir anlamı yokmuş; eğer yürek bağı yoksa, eksik kalıyormuş. İşte bu kitap, o eksikliğin ve tamamlanmanın hikâyesi.