Toyluk Mahsullerim

gassal, sen BENim son umudum bile değilsin. elbisemi indirmeden hayal et nasıl sonumun geldiğini; soyunduğumda ruhuma üfle ezberlediğin en kısa duayı, zammı sureyi; BENi yıkamadan önce sırtımı okşa da sonra çitile. biliyorum, hiçbir zaman iyi bir mümin olamadım ama Tanrı’nın karşısına çıktığımda sen de BENimle gel, yoldaş ol bana. bu kız şiir yazıyormuş de, hiçbirini hatırlamamana rağmen; şiir yazdığımı bilmemene rağmen. bercesteleri unut, uzun böceksi kollarımın tel tel döküldüğünü söyle. sürdüğü kırmızı boya, derisine karışmış, damarları ise ruhuna kaçmış; Efendi, siz o yüzden göremiyorsunuz onun değerini de. vücudunu satsan beş para etmez ama ne de olsa o bir ölü- de.