Toprak Kokan Tuval

Resimlerin arasında başlayan bir karşılaşma, zamanla aynı dili konuşan iki insanın ortak hayaline dönüşür. Ebru toprağı da sanatı da seven bir kadındır; Yiğit ise hayatının bundan sonraki döneminin onunla tamamlanacağına inanır. Birlikte kuracakları yuva için bahçeli bir ev yükselmeye başlarken, sanki boş bir tuval de yavaş yavaş renklenmektedir. Fakat bazen bir resmi yarım bırakan şey eksik bir fırça darbesi değil, insanın içine düşen küçücük bir şüphedir. Bir oyun, bir yanlış anlaşılma ve söylenen tek bir yalan, iki insanı birbirinden uzaklaştırmaya yeter. Yarım kalan evin duvarları arasında ise hâlâ tamamlanmayı bekleyen başka bir şey vardır: buram buram toprak kokan bir tuval…