Tevbe Tövbe

Yazmanın benim için bir zorunluluk değil, içsel bir seçim olduğunu söyleyebilirim. Ne bir vasiyet, ne de geleceğe bırakılmış bir miras bu satırlar. Belki de bilime küçük bir katkı sunma arzusu, belki de yaşın getirdiği olgunlukla, artık uzak diyarlara gitmek yerine düşüncelerimi kâğıda dökme isteği. İlim nerede olursa olsun peşinden gidilmesi gerektiğini öğütleyen inancımız var ya, işte ben de bu öğüdü kendi sınırlarım içinde yerine getirmeye çalışıyorum. Yaşadığım değişimleri, içimde uyanan yeni bakış açılarını yazıya dökebilirsem, belki okuyan da kendi yolculuğunda bir şeyler bulur. Bu satırlar, sadece benim değil, zamanın ve tecrübenin izlerini taşıyor.