Terk Edilen Kurbağa Baladı

Dünyanın bir köşesinde, sessizliğin gölgesi gibi yaşayan bir varlığın hikâyesi bu. Ne boyu ne de adı var; yalnızca izi kalır geride, günün her anında. Kimsenin hükmü geçmez üzerinden, çünkü kendi dünyasında bir başınadır. Sabahları erken uyanmayı sevmez, sıcak yatağının kucağında kaybolmayı tercih eder. Hasta düşmediği sürece insanları da sever, ama yalnızca kötülükleri uzak durduğunda. Küçük bir dünyanın büyük yalnızlığı, bu dizelerde hayat buluyor; karıncanın sessizliğiyle, kurbağanın terk edilmişliğiyle buluşuyor.