Taş Beşik

Biraz daha büyüt ölümüne yaşamayı Dükkanın firvdesi'den kalma ve kana sığmayan hücre Kıtaların getirdiği nağme aşağı akan sular çıkmadan karaya Bir ahengi yorarsınız bilirim Demirden gök nasılsa öyle ahengi ararsınız Suyun ve ateşin rengi toprağı kabaran insanı Yalayıp geçen bir kılçığı gök gürültülerinde En kötümser kayalıktan uçan düşünceyi Alır da terkisine giderse ki bir gün gider Korkmayın bilirim iki kıta arasında salınan bilmeceyi