Tanrı Delileri Sever

Varoluşun o soğuk, acımasız gerçeğiyle yüzleşmek hiç kolay değil. İnsan, bir yanda hiçliğin boşluğuna düşme korkusuyla titrerken, öte yanda varlığın ağır yükünü sırtlanmak zorunda kalır. Kimse kurtaramaz bizi bu ikilemden; ne tanrılar, ne kahramanlar, ne de umut vaat eden yalanlar. Her şeyin ortasında, yapayalnız, çaresizce savruluruz. Bu yalnızlık, bu çaresizlik, insanı deliliğe sürükleyen bir fırtına gibi eser. Belki de asıl delilik, bu gerçeği görmezden gelmeye çalışmaktır. Ama kim cesaret edebilir ki buna? Kim dayanabilir bu boşluğun sessiz çığlığına?