Takıntıburnu

altın güneşe tırmanırken ölmüşlüğünüz var ve ay tam on ikiden kaybolurken düşlerinde delik deşik hapsolmuşluğunuz işittim ki limanlarınıza çırılçıplak bulutlarınız inmiş içine ayazda kalanları yan yana ama denizlerden ayrı çizdiğiniz taşlara vurulup öyle yankılanacak cesediniz boyalı ama sulu bir gün göğündesiniz şimdi nasılsa dinmemiştir kök olmuş kırgınlık ah bir de gülerken çocukluğunuzu kendi çemberlerinde dünyayı da kendi ekseninde dönsün diye sevmeleriniz yok mu cıs